تکنولوژی

ستاره هایی مانند خورشید ما می توانند سیاره های خود را بخورند! این چیزی است که این مطالعه نشان داد

آخرین مطالعه نشان داده است که ستارگانی مانند خورشید ما می توانند منبسط شوند و سیاره های خود را ببلعند. جزئیات را اینجا ببینید.

ستاره ها آسمان شب را همراه با ماه زیبا می کنند. اما ستاره ها گاهی اوقات می توانند خطرناک شوند! بر اساس اکتشافات اخیر، ستارگانی مانند خورشید ما می توانند سیارات خود را بخورند. همانطور که خورشید شروع به مردن می کند، منبسط می شود و به یک غول سرخ تبدیل می شود و سیارات درونی را در بر می گیرد. و اکنون، طبق آخرین مطالعه انجام شده با استفاده از شبیه‌سازی هیدرودینامیکی، نیروهایی که بر روی یک سیاره در هنگام غرق شدن توسط یک ستاره در حال انبساط وارد می‌شوند، آشکار شده‌اند.

“نتایج نشان می دهد که برهمکنش یک جسم زیر ستاره ای (سیاره یا کوتوله قهوه ای) با گاز داغ موجود در پوشش بیرونی یک ستاره شبیه به خورشید می تواند منجر به طیف وسیعی از نتایج بسته به اندازه جسم در حال غرق شدن و مرحله آن شود. در این پیام در eurekalert.org آمده است: تکامل ستاره.

یارزا، دانشجوی فارغ التحصیل در رشته نجوم و اخترفیزیک در دانشگاه می گوید: ستارگان تکامل یافته می توانند صدها یا حتی هزاران بار بزرگتر از سیارات خود باشند و این تفاوت در مقیاس، انجام شبیه سازی هایی را که به طور دقیق فرآیندهای فیزیکی رخ می دهد در هر مقیاس را دشوار می کند. UCSC همانطور که در این گزارش نقل شده است، “در عوض، ما بخش کوچکی از ستاره را در مرکز سیاره شبیه سازی می کنیم تا جریان اطراف سیاره را درک کنیم و نیروهای کششی اعمال شده بر روی آن را اندازه گیری کنیم.”

مطلب پیشنهادی:  کاربران آیفون به‌روزرسانی جدید واتس‌اپ را دریافت می‌کنند - در اینجا موارد جدید و همه ویژگی‌ها توضیح داده شده است

نتایج ممکن است به توضیح مشاهدات اخیر سیارات و کوتوله‌های قهوه‌ای که از نزدیک به دور باقیمانده‌های ستاره‌ای مانند کوتوله‌های سفید و کوتوله‌های سفید می‌چرخند کمک کند. در این گزارش آمده است: «مطالعات قبلی نشان داده‌اند که این سیستم‌ها ممکن است نتیجه نهایی فرآیند غرق شدن سیاره‌ای باشند که شامل فروپاشی مدار جسم غرق‌شده و پرتاب شدن لایه‌های بیرونی ستاره است.»

یارزا توضیح داد: «هنگامی که سیاره در داخل ستاره حرکت می‌کند، نیروهای کششی انرژی را از سیاره به ستاره منتقل می‌کنند و اگر انرژی انتقال‌یافته از انرژی پیوندش بیشتر شود، پوشش ستاره می‌تواند شل شود.

طبق محاسبات یارزا و همکارانش، هیچ جرم زیرستاره‌ای با جرم کمتر از 100 برابر مشتری نمی‌تواند پوشش ستاره‌ای شبیه به خورشید را قبل از اینکه به حدود 10 برابر شعاع خورشید منبسط شود، به بیرون پرتاب کند. با این حال، در مراحل بعدی تکامل و انبساط ستاره، پوشش ستاره را می توان توسط جسمی ده برابر جرم مشتری به بیرون پرتاب کرد و در این فرآیند مدار آن را با چندین مرتبه قدر کوچکتر کرد.

این مطالعه همچنین نشان داد که جذب سیاره‌ای می‌تواند درخشندگی یک ستاره شبیه به خورشید را تا چندین هزار سال، بسته به جرم جسم جذب‌شده و مرحله تکاملی ستاره، افزایش دهد.

مقاله ای در مورد یافته های جدید برای انتشار در مجله Astrophysical ارائه شده است و به صورت آنلاین در arxiv.org/abs/2203.11227 در دسترس است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا